Konto

Aparaty do znieczulenia

Aparaty do znieczulenia wziewnego dla psów, kotów i zwierząt egzotycznych: od prostych stanowisk z przepływomierzem tlenu, parownikiem i pochłaniaczem CO2 po aparaty z respiratorem. Aparat podaje pacjentowi tlen z określonym stężeniem anestetyku, a razem z układem oddechowym i rurką staje się na czas zabiegu częścią jego dróg oddechowych – dlatego jego sprawność przekłada się bezpośrednio na bezpieczeństwo znieczulenia.

W tej kategorii znajdziesz aparaty stacjonarne i mobilne, przystosowane do pracy z butlą albo koncentratorem tlenu, z miejscem na jeden lub dwa parowniki. Poniżej piszemy, co mówią o nich wytyczne i badania, i na co patrzeć przy wyborze.

W audycie przeprowadzonym w 692 lecznicach w Hiszpanii i Portugalii (2001 aparatów do znieczulenia) aż 73,6% aparatów miało przynajmniej jedną nieprawidłowość, a po naprawach na miejscu nadal 42,7%. Najczęściej zawodziły: odprowadzanie gazów (37,9%), pochłaniacz CO2 (25,1%) i worek oddechowy (11,3%). Wniosek autorów: regularne przeglądy i lista kontrolna przed każdym znieczuleniem to nie formalność.

Aparat do znieczulenia wziewnego – z czego się składa i co musi mieć

Typowy aparat anestezjologiczny to źródło tlenu (butla lub koncentrator), przepływomierz, parownik, zawór nadmiarowy, manometr, pochłaniacz CO2 i zastawki kierunkowe. Wytyczne AAHA 2020 wymieniają dwa elementy, których nie powinno zabraknąć na żadnym aparacie: manometr w układzie (pozwala bezpiecznie podać oddech ręczny, sprawdzić szczelność mankietu i widzieć wzrost ciśnienia w drogach oddechowych) oraz bezpieczny zawór pop-off, chroniący przed barotraumą przy przypadkowym zamknięciu zaworu. W polskim artykule z Magazynu Weterynaryjnego o pierwszym znieczuleniu wziewnym autorka zwraca uwagę także na otoczenie: pomieszczenie z dobrą wentylacją i stałą temperaturą, a przy oddechu ręcznym ciśnienie na manometrze utrzymywane w granicach 10–20 cm H2O u psów i kotów.

Codzienna kontrola aparatu anestezjologicznego

AAHA zaleca próbę szczelności przed każdym pacjentem i po każdej wymianie elementu układu: zamknięty zawór pop-off, zatkany koniec układu, ciśnienie podniesione do 20–30 cm H2O, tlen zakręcony – wskazówka manometru ma stać w miejscu. Pochłaniacz CO2 wymienia się po około 8 godzinach pracy, a odprowadzanie gazów anestetycznych powinno być aktywne, bo bierne (pochłaniacz z węglem) jest wyraźnie mniej skuteczne. No i warto pamiętać, że przy układzie bezzwrotnym nigdy nie używa się przycisku szybkiego podawania tlenu – kieruje on wysokie ciśnienie prosto do dróg oddechowych pacjenta.

Jak wybrać aparat do znieczulenia do gabinetu weterynaryjnego

Źródła