Aparaty do znieczulenia
Aparaty do znieczulenia wziewnego dla psów, kotów i zwierząt egzotycznych: od prostych stanowisk z przepływomierzem tlenu, parownikiem i pochłaniaczem CO2 po aparaty z respiratorem. Aparat podaje pacjentowi tlen z określonym stężeniem anestetyku, a razem z układem oddechowym i rurką staje się na czas zabiegu częścią jego dróg oddechowych – dlatego jego sprawność przekłada się bezpośrednio na bezpieczeństwo znieczulenia.
W tej kategorii znajdziesz aparaty stacjonarne i mobilne, przystosowane do pracy z butlą albo koncentratorem tlenu, z miejscem na jeden lub dwa parowniki. Poniżej piszemy, co mówią o nich wytyczne i badania, i na co patrzeć przy wyborze.
Aparat do znieczulenia wziewnego – z czego się składa i co musi mieć
Typowy aparat anestezjologiczny to źródło tlenu (butla lub koncentrator), przepływomierz, parownik, zawór nadmiarowy, manometr, pochłaniacz CO2 i zastawki kierunkowe. Wytyczne AAHA 2020 wymieniają dwa elementy, których nie powinno zabraknąć na żadnym aparacie: manometr w układzie (pozwala bezpiecznie podać oddech ręczny, sprawdzić szczelność mankietu i widzieć wzrost ciśnienia w drogach oddechowych) oraz bezpieczny zawór pop-off, chroniący przed barotraumą przy przypadkowym zamknięciu zaworu. W polskim artykule z Magazynu Weterynaryjnego o pierwszym znieczuleniu wziewnym autorka zwraca uwagę także na otoczenie: pomieszczenie z dobrą wentylacją i stałą temperaturą, a przy oddechu ręcznym ciśnienie na manometrze utrzymywane w granicach 10–20 cm H2O u psów i kotów.
Codzienna kontrola aparatu anestezjologicznego
AAHA zaleca próbę szczelności przed każdym pacjentem i po każdej wymianie elementu układu: zamknięty zawór pop-off, zatkany koniec układu, ciśnienie podniesione do 20–30 cm H2O, tlen zakręcony – wskazówka manometru ma stać w miejscu. Pochłaniacz CO2 wymienia się po około 8 godzinach pracy, a odprowadzanie gazów anestetycznych powinno być aktywne, bo bierne (pochłaniacz z węglem) jest wyraźnie mniej skuteczne. No i warto pamiętać, że przy układzie bezzwrotnym nigdy nie używa się przycisku szybkiego podawania tlenu – kieruje on wysokie ciśnienie prosto do dróg oddechowych pacjenta.
Jak wybrać aparat do znieczulenia do gabinetu weterynaryjnego
- Źródło tlenu – butla medyczna albo koncentrator; artykuł z Magazynu Weterynaryjnego opisuje oba warianty i wskazuje, że koncentrator wytwarza tlen o stężeniu około 95%.
- Manometr i zawór bezpieczeństwa – bez nich nie da się bezpiecznie wentylować ręcznie.
- Możliwość pracy z układem okrężnym i bezzwrotnym – przy rozpiętości masy ciała psów potrzebne są oba, stosowane zamiennie.
- Serwis i dostępność części – pochłaniacz, worki, zastawki i przewody to elementy zużywalne, które w audycie najczęściej wypadały z normy.
- Miejsce na drugi parownik, jeśli planujesz pracować zarówno z izofluranem, jak i sewofluranem.
Źródła
- Audit of Anesthetic Equipment in Veterinary Clinics in Spain and Portugal (Redondo J.I. i wsp.), Frontiers in Veterinary Science, 2020, link
- 2020 AAHA Anesthesia and Monitoring Guidelines for Dogs and Cats (Grubb T. i wsp.), AAHA / Journal of the American Animal Hospital Association, 2020, link
- Moje pierwsze znieczulenie metodą wziewną – zasady pracy z aparatem w lecznicy (Wrzesińska A.), Magazyn Weterynaryjny, 2018, link
