Konto

Nożyczki

Nożyczki chirurgiczne do lecznicy weterynaryjnej: modele ciężkie do powięzi i twardych tkanek, delikatne tenotomijne do precyzyjnego preparowania oraz nożyczki specjalne, na przykład do obrączek u ptaków. Wszystkie ze stali nierdzewnej, do sterylizacji w autoklawie.

To narzędzie, które w lecznicy zużywa się najszybciej i najczęściej bywa używane nie do tego, do czego zostało zrobione. Dobrym nawykiem jest trzymanie osobnej pary „opatrunkowej” i niewrzucanie nożyczek tkankowych do wspólnej misy z narzędziami kostnymi. Przy każdej pozycji podajemy długość, kształt ostrzy i zakończenie zgodnie z katalogiem producenta.

Nożyczki chirurgiczne: dobór do tkanki, nie do przyzwyczajenia

Nożyczki są narzędziem, którym najłatwiej przedłużyć zabieg – a czas trwania operacji był w badaniu obejmującym ponad 1500 psów operowanych w zabiegach czystych czynnikiem istotnie związanym z zakażeniem miejsca operowanego. Tępym ostrzem tkanki się szarpie zamiast ciąć, a preparowanie na ostro trwa dwa razy dłużej. Dlatego w lecznicy sensowniej mieć trzy pary do różnych zadań niż jedne „do wszystkiego”: ciężkie do powięzi i szwów, preparacyjne do tkanek miękkich i delikatne tenotomijne do drobnych struktur.

Nożyczki weterynaryjne a przygotowanie narzędzi

Wytyczne AAHA dotyczące kontroli zakażeń przypominają, że narzędzie najpierw trzeba dokładnie umyć – zanieczyszczenia organiczne w przegubie uniemożliwiają skuteczną sterylizację – a dopiero potem sterylizować w autoklawie, według pisemnej procedury i z kontrolą wskaźnikami. W praktyce najszybciej psują się nożyczki, którymi tnie się materiał inny niż przewidziany: szwy metalowe, opatrunki gipsowe, drut. Osobna para „brudna” do materiałów opatrunkowych to najtańszy sposób na wydłużenie życia tych właściwych.

Jak wybrać nożyczki do gabinetu weterynaryjnego

Źródła