Testy diagnostyczne
Szybkie testy diagnostyczne do wykonania przy pacjencie: testy antygenowe i przeciwciałowe dla kotów (FeLV, FIV, kaliciwirus), parwowiroza psów, giardioza, dirofilarioza, leiszmanioza, paski do badania moczu, oznaczanie mocznika, test grupy krwi kota oraz test poziomu IgG u źrebiąt.
Testy kupuje się na bieżąco, dlatego przy każdej pozycji podajemy liczbę oznaczeń w opakowaniu i rodzaj materiału (krew pełna, osocze, kał, mocz) według instrukcji producenta. To ta część wyposażenia, która nie zajmuje miejsca, a bywa najbardziej rozstrzygająca – wynik w kilka minut zmienia decyzję o izolacji pacjenta albo o rozpoczęciu leczenia.
Szybkie testy diagnostyczne – co mówią wytyczne
Wytyczne AAFP dotyczące retrowirusów kotów zalecają, aby diagnostyka zaczynała się od testu przyłóżkowego wykrywającego antygen FeLV i przeciwciała przeciw FIV, i opisują postępowanie dwustopniowe: u kota z niskim ryzykiem zakażenia rzetelny test łączony zwykle wystarcza, natomiast wynik dodatni należy potwierdzić inną metodą, bo żaden test nie jest doskonały, a konsekwencje błędnego rozpoznania są dla kota bardzo poważne. Ta sama logika obowiązuje w innych grupach testów: badanie w gabinecie służy do szybkiej decyzji, nie do zamknięcia sprawy.
Nie każdy test diagnostyczny działa tak samo
Porównanie ośmiu dostępnych na rynku testów kałowych na antygen parwowirusa psów opublikowane w Viruses pokazało wyraźne różnice w czułości między produktami – wybór konkretnego testu naprawdę ma znaczenie dla wykrywalności. Podobnie w przypadku giardiozy: w pracy z Veterinary Parasitology testy antygenowe wykonywane w gabinecie porównano z metodami laboratorium referencyjnego, przy czym ich wyniki najlepiej traktować jako dopełnienie badania kału, a nie jego zamiennik. W diagnostyce chorób przenoszonych przez wektory wytyczne ESCCAP zalecają łączenie metod – w dirofilariozie badanie w kierunku antygenu wraz z poszukiwaniem mikrofilarii, a w leiszmaniozie interpretację serologii w kontekście klinicznym.
Jak dobrać testy do apteczki diagnostycznej gabinetu
- Zawsze pod ręką – parwowiroza, FeLV/FIV, paski do moczu; to testy, po które sięga się w nagłych przypadkach.
- Praktyka z dużym udziałem kotów – test łączony FeLV/FIV, kaliciwirus, oznaczanie grupy krwi przed transfuzją.
- Rejony z kleszczami i wyjazdy zagraniczne – dirofilarioza i leiszmanioza; pamiętaj o okresie serokonwersji przy interpretacji.
- Praktyka koni – ocena IgG u źrebiąt w pierwszych godzinach życia.
Źródła
- 2020 AAFP Feline Retrovirus Testing and Management Guidelines, American Association of Feline Practitioners / Journal of Feline Medicine and Surgery, 2020, link
- Comparison of eight commercially available faecal point-of-care tests for detection of canine parvovirus antigen, Viruses, 2021, link
- Comparison of Giardia duodenalis point-of-care antigen faecal tests to reference laboratory assays in dogs and cats, Veterinary Parasitology, 2024, link
- ESCCAP Guideline 05: Control of Vector-Borne Diseases in Dogs and Cats, European Scientific Counsel Companion Animal Parasites, 2019, link
