Konto

Strzykawki i igły

Strzykawki jednorazowe od 1 do 50 ml, igły iniekcyjne w pełnym zakresie średnic z kodem barwnym oraz kaniule dożylne od 24 G do 16 G. Rozmiar dobiera się do pacjenta i do tego, co podajesz: igła 25 G wystarczy do szczepienia kota, a lepki preparat olejowy przez nią nie przejdzie.

Kaniule wybieraj najkrótsze i najcieńsze, które przepuszczą potrzebny przepływ – u kota 22 lub 24 G, u średniego psa 20 lub 18 G, u pacjenta we wstrząsie, który wymaga szybkiej resuscytacji płynowej, 18 lub 16 G. Poniżej – dane o zakłuciach igłą w praktyce weterynaryjnej i o tym, co z nich wynika dla organizacji pracy.

Igły i strzykawki a bezpieczeństwo personelu

Zakłucie igłą jest w tej pracy zdarzeniem powszechnym, a nie wyjątkiem. W ankiecie wśród australijskich lekarzy weterynarii przynajmniej jedno zakłucie w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy zgłosiło 75,3% respondentów, a kontakt z zanieczyszczonym ostrym przedmiotem – 58,9%. Najczęściej raniły strzykawki z igłą (63,7%), igły chirurgiczne (50,6%) i ostrza skalpela (34,8%). Wyższe wskaźniki dotyczyły osób pracujących z małymi zwierzętami, z krótszym stażem i przyjmujących więcej pacjentów tygodniowo. Ryzyko nie polega tylko na samym skaleczeniu: w strzykawce bywają antybiotyki, leki cytostatyczne, środki uspokajające, anestetyki i preparaty do eutanazji.

Wytyczne AAHA są w tej sprawie krótkie i konkretne: pojemniki na ostre odpady mają być atestowane, oznakowane i odporne na przekłucie, wypełniane najwyżej do trzech czwartych objętości, dostępne w każdym miejscu, gdzie używa się igieł, a zużytą igłę wyrzuca się natychmiast po użyciu. Reszta jest kwestią nawyku – zwłaszcza rezygnacji z nakładania kapturka z powrotem na igłę i z przekazywania z ręki do ręki strzykawki z odsłoniętą igłą.

Dobór strzykawek, igieł i kaniul

Kod barwny igieł jest międzynarodowy i warto go trzymać w głowie: pomarańczowa 25 G, niebieska 23 G, czarna 22 G, zielona 21 G, żółta 20 G, różowa 18 G. Dzięki niemu asysta podaje właściwą igłę bez czytania opakowania.

Do szczepień i iniekcji podskórnych u małych pacjentów wystarczają igły 25 i 23 G o długości 16 mm; do iniekcji domięśniowych u psów – 21 G o długości 25–40 mm; do pobierania krwi z żyły odpromieniowej u kota sprawdza się 23 G lub cieńsza igła z motylkiem. Strzykawki warto mieć w całym zakresie: 1 ml z podziałką co 0,01 ml do leków liczonych dla kociąt i gryzoni, 2–5 ml do rutynowych iniekcji, 20–50 ml do przepłukiwania ran i podawania pokarmu sondą. Kaniule kupuj w kilku rozmiarach i pilnuj terminów – zbyt długo magazynowane opakowanie z uszkodzoną folią przestaje być jałowe.

Źródła