Konto

Kołnierze

Kołnierze ochronne w pełnym zakresie rozmiarów: klasyczne stożkowe z tworzywa, zestawy wielorozmiarowe do gabinetu oraz kołnierze usztywniające szyję, które nie zasłaniają pacjentowi pola widzenia. Zadanie mają jedno – nie dopuścić zębów i pazurów do rany, szwów, cewnika albo opatrunku.

Rozmiar dobiera się z dwóch wymiarów: obwodu szyi i odległości od obroży do końca nosa. Kołnierz zbyt krótki nie chroni, zbyt długi uniemożliwia jedzenie i picie z miski. Warto mieć zapas rozmiarów pośrednich, bo właśnie ich brakuje najczęściej – i warto wiedzieć, że dla pacjenta to nie jest obojętny dodatek.

Kołnierz ochronny a komfort pacjenta

Ankieta przeprowadzona wśród 434 opiekunów zwierząt, które w ciągu ostatniego roku nosiły kołnierz elizabetański, dała wynik, o którym warto pamiętać przy wydawaniu kołnierza do domu: 77,4% badanych oceniło jakość życia swojego zwierzęcia w czasie noszenia kołnierza jako gorszą. Gorsze oceny pojawiały się szczególnie wtedy, gdy kołnierz utrudniał picie, uniemożliwiał zabawę albo powodował podrażnienia i urazy. Autorzy nie proponują rezygnacji z kołnierzy, ale wskazują dwie rzeczy: opiekun powinien wiedzieć, czego się spodziewać, i powinien otrzymać wskazówki, jak ograniczyć uciążliwość – od podniesienia misek, przez zdejmowanie kołnierza pod nadzorem, po dobór typu kołnierza do pacjenta.

Kołnierz jest też elementem protokołów zapobiegania zakażeniom. W wytycznych AAHA dotyczących utrzymania cewnika cewkowego założenie kołnierza ochronnego wymieniono wprost jako jedną z czynności po umocowaniu cewnika – obok zamkniętego systemu zbiórki moczu i codziennej toalety okolicy ujścia.

Jak dobrać kołnierz ochronny

Zmierz pacjenta zanim otworzysz opakowanie: obwód szyi tam, gdzie ma leżeć pasek, oraz odległość od obroży do czubka nosa. Dobrze dobrany kołnierz wystaje kilka centymetrów poza nos, a pod paskiem swobodnie mieszczą się dwa palce.

Kołnierz stożkowy z przejrzystego tworzywa jest rozwiązaniem najtańszym i najuniwersalnym, dobrym na krótki okres pooperacyjny; w wersjach kolorowych łatwiej dobrać rozmiar „na oko” w gabinecie, bo każdy rozmiar ma inny kolor. Kołnierz usztywniający szyję (typu opaski wypełnionej) działa inaczej: nie tworzy leja wokół głowy, tylko ogranicza zgięcie szyi, dzięki czemu pacjent widzi normalnie, je z miski i nie obija się o meble – to wybór na dłuższe noszenie i dla psów pracujących nosem. Dla gabinetu sensowny jest zestaw startowy obejmujący kilka rozmiarów, uzupełniany potem pojedynczymi sztukami w rozmiarach, które schodzą najszybciej.

Przy pacjentach z opatrunkiem na kończynie pamiętaj, że kołnierz i opatrunek to jeden temat: bandaż bez kołnierza u psa, który go rozgryza, nie przetrwa nocy.

Źródła