Konto

Ortezy

Orteza nie leczy sama z siebie — daje czas i warunki, żeby tkanka mogła się zagoić w prawidłowym ustawieniu. W praktyce małych zwierząt sięga się po nią przy niestabilności przyśrodkowej barku, nadmiernym przeproście nadgarstka, po nastawieniu zwichnięcia biodra i wszędzie tam, gdzie klasyczny bandaż powoduje otarcia albo trzeba go zmieniać codziennie. Wyroby gotowe i szyte na wymiar wymagają jednego: pomiarów wykonanych zgodnie z instrukcją i pierwszego założenia przez lekarza. Poniżej ortezy, temblaki, systemy stabilizujące i osłony dla psów.

Noszenie wprowadza się stopniowo i codziennie sprawdza skórę pod wyrobem — zaczerwienienie, które nie ustępuje kwadrans po zdjęciu ortezy, jest sygnałem do korekty wyściółki, nie do przeczekania.

Ortezy dla psów – skuteczność i powikłania

Najbardziej uczciwych danych dostarcza badanie prospektywne, w którym 43 pacjentów z ortezami stawu nadgarstkowego, kolanowego, stępu albo z protezą obserwowano przez dwanaście miesięcy od dopasowania wyrobu. Poprawę kliniczną odnotowano u większości pacjentów ze zmianami w stawie kolanowym i nadgarstkowym, ale autorzy od razu dodają zastrzeżenie: bez grupy kontrolnej nie da się określić, jaka jej część wynika z samej ortezy. Zidentyfikowano natomiast trzy główne grupy powikłań, i to jest wiedza praktyczna, którą trzeba przekazać właścicielowi jeszcze przed zamówieniem wyrobu: zmiany skórne (otarcia, wyłysienia, rany), usterki mechaniczne samego wyrobu oraz brak akceptacji urządzenia przez pacjenta.

W wytycznych AAHA dotyczących bólu wyroby ortopedyczne i praca manualna wchodzą w zakres terapii rehabilitacyjnej, która ma być częścią kompleksowego planu opieki – nie zaś zamiennikiem leczenia przyczynowego. Orteza kupuje czas i stabilizację; nie leczy więzadła.

Dobór i docieranie ortezy u pacjenta

Wyrób gotowy dobiera się po pomiarach z instrukcji producenta, wyrób na wymiar – po odlewie albo skanie. W obu przypadkach pierwsze założenie należy do lekarza, a nie do właściciela na parkingu.

Plan noszenia buduje się stopniowo: pierwszego dnia kilkanaście minut pod nadzorem, potem wydłużanie czasu, z codzienną oceną skóry pod wyrobem w miejscach, gdzie leży na wystających strukturach kostnych. Zaczerwienienie, które nie ustępuje w kwadrans po zdjęciu ortezy, jest sygnałem do korekty wyściółki, nie do dalszego noszenia. Do pacjentów, u których problemem jest nie stabilizacja, a ochrona skóry i odleżyn, lepiej pasują osłony i wrapy z materiału; przy zwichnięciu stawu biodrowego i po zabiegach na kończynie piersiowej stosuje się temblaki, w tym Ehmera i Velpeau, a przy niestabilności kończyn miednicznych – systemy typu hobble ograniczające odwodzenie. Zestaw termoplastyczny przydaje się tam, gdzie wyrób trzeba dopasować na miejscu, u pacjenta o nietypowej budowie.

Źródła