Konto

Parowniki

Parowniki do izofluranu i sewofluranu – urządzenia, które zamieniają ciekły anestetyk w parę i dodają ją do strumienia tlenu w zadanym stężeniu. To od parownika zależy, czy pacjent dostaje rzeczywiście tyle anestetyku, ile ustawiono na pokrętle, a więc czy głębokość znieczulenia jest przewidywalna. Każdy anestetyk wziewny wymaga własnego, kalibrowanego parownika; izofluran i sewofluran różnią się prężnością par, rozpuszczalnością i MAC, więc parowników nie wolno stosować zamiennie.

W tej kategorii oferujemy parowniki nowe i regenerowane, z mocowaniem do popularnych aparatów, wraz z kluczami do napełniania. Poniżej – co o dokładności parowników mówią badania i na co zwrócić uwagę przy zakupie i eksploatacji.

Parownik anestetyczny – dlaczego liczy się kalibracja

Parownik jest jedynym elementem aparatu, który dozuje lek. Artykuł z Weterynarii po Dyplomie przypomina, że izofluran, sewofluran i desfluran są w warunkach pracy parami, nie gazami, a ich dawkowanie opiera się na prężności par i rozpuszczalności – czyli właśnie na tym, co parownik ma kontrolować. Zaletą znieczulenia wziewnego jest szybka i precyzyjna kontrola głębokości znieczulenia; wadą – że sprzęt jest kosztowny i wymaga regularnej konserwacji.

Jak duży jest problem z kalibracją, pokazał audyt 2309 parowników w lecznicach hiszpańskich i portugalskich: 27,1% parowników izofluranowych i 35,9% sewofluranowych podawało stężenie różniące się od nastawy o ponad 20%, co autorzy uznali za błąd nieakceptowalny. Parownik, który „na oko” działa, może więc od lat zaniżać lub zawyżać dawkę.

Parowniki izofluranowe i sewofluranowe przy różnych przepływach tlenu

Badanie z American Journal of Veterinary Research sprawdziło po pięć parowników izofluranowych i sewofluranowych przy przepływach tlenu od 0,02 do 10 l/min. Parowniki izofluranowe podawały na ogół więcej, niż wskazywało pokrętło, a przy nastawach 0,6% i 1% błąd przekraczał 20%. Parowniki sewofluranowe mieściły się w ±20%, ale traciły dokładność przy bardzo niskim przepływie oraz przy połączeniu wysokiego przepływu z wysoką nastawą. Autorzy uznali oba typy za zdatne do użytku klinicznego, pod warunkiem że anestezjolog zna te ograniczenia. Wytyczne AAHA dodają praktyczną wskazówkę: w układzie okrężnym całkowity przepływ tlenu nie powinien spadać poniżej 500 ml/min, bo dopiero wtedy parownik pracuje dokładnie.

Dobór parownika do aparatu i do lecznicy

Źródła